Dat een ongeluk in een klein hoekje zit kan je lezen in volgend verhaal waar ik nog steeds aan terugdenk met gemende gevoelens.
Een mooie zonnige dag in het voorjaar van 2025 op de snelweg nabij Montelimar, druk verkeer maar we waren toch niet gehaast, muziekje op de achtergrond, en plots, de wagen voor mij gooit zich naar links tussen twee vrachtwagens. Nauwelijks bekomen van deze kamikaze actie zie ik vijf meter voor mij een volledige vrachtwagenband liggen in het midden van de weg. Drie seconden om te beslissen, alles dichtgooien en een kettingbotsing riskeren, uitwijken naar de pechstrook met het risico om te kantelen of op goed geluk erover rijden. Ik koos noodgedwongen voor het laatste, de drie seconden waren namelijk al om, een enorme bonk en wij zagen onze reis al in het water vallen en verwachten een hoop kosten. Met een klein hartje langzaam doorgereden en op de eerst volgende parking onder de motorhome gekropen, gelukkig voor zover ik kon zien was alleen de grijswater afloop afgebroken en hoorde en voelde ik tijdens het rijden niets abnormaals, dat was nog op te lossen met wat duck tape. Daarna zo snel mogelijk naar een garage voor controle van de achteras. Gelukkig hadden we verder geen schade maar sinds dat voorval laten we nog meer ruimte tussen ons en de voorligger.
Reactie plaatsen
Reacties